تعزیه و فلسفه آن (23) نامه میرزا ابو القاسم قمی به آغا محمد خان قاجار| ویکی پدیا فارسی

تعزیه و فلسفه آن (23) نامه میرزا ابو القاسم قمی به آغا محمد خان قاجار

 

تعزیه و فلسفه آن (23)


نامه میرزا ابو القاسم قمی به آغا محمد خان قاجار


« همین میرزا ابوالقاسم قمی که در توسعه فقه امامیه سهم قابل توجهی دارد کوشید که اصل اختیار را از حوزه اقتدار معنوی به قلمرو قدرت واقعی در آورد و با ضرورت اجتماعی تطبیق دهد . وی در نامه ای برای آغا محمد خان قاجار مؤسس سلسله قاجاریه نوشت :
« اگر کسی توهم کند که پادشاهیو ملک به تقدیر الهی است و بنابر این هرکه را خداوند عالم ملک کرامت کرد پس در لوازم آن بر او حرجی نخواهد بود و به سبب آنچه از او سرزند مؤاخذه نخواهد شد ... این توهم باطل است ... حق تعالی مکرر در قرآن مجید نسبت معاصی را به بندگان داده از خود دور کرده و فرموده وظلٌمناهم و لکن کانو انفسهم یظلمون .... پس هرگاه به مجرد آنکه پادشاهی و ملک به تقدیر باشد لازم باشد که در هر فعلی که از او سرزند هم به تقدیر باشد و خداوند به آن راضی باشد ... پس باید خلفای جور از دشمنان اهل بیت بر اعمال ناشایسته خود معاقب نباشند ... »
این همان اعتیاد به اختیار و ردٌ جبر است که علمای شیعه نیز در بحث های کلامی بر آن تاکید داشتند . »


مایل بکتاش . همان . ص 26 .