تعزیه و فلسفه آن (25) دیدگاه جامعه ی سنٌتی قاجاری| ویکی پدیا فارسی

تعزیه و فلسفه آن (25) دیدگاه جامعه ی سنٌتی قاجاری

 

تعزیه و فلسفه آن (25)


دیدگاه جامعه ی سنٌتی قاجاری


نظر سید علی یزدی . 3 .
« در اینجا برای آگاهی از دیدگاه جامعه سنٌتی نسبت به عمل تعزیه مطلبی را که در جهت تشویق شیعیان به عزاداری با تاکید بر گریستن ، اهمٌیت تشبٌه و ارزش اختیار و مناسبات معنوی این عوامل در مصائب است و به وسیله سید علی یزدی عالم و فقیه زمان مظفر الدین شاه در کتابی راجع به فضائل و مناقب تعزیه داری به نام « رسائل مظفری » نوشته شد می آوریم :
« سزاوار است که شیعه در بکاء و تباکی و قیام و اقامه عزاداری برای آن بزرگوار نظر به اجر و مزدی نداشته باشد . عُلقه تشیع و محبت او را گریان کند و بس . خلوص قلبی به آن بزرگوار او را بی اختیار کند و اشک او را جاری نماید نه ملاحظه اجر و نفع و شوق وصول به ثواب و فرار از عقاب . آیا شیعه در مرحله خلوص و اخلاص و ارادت و اختصاص تواند خود داری کند و در استماع و تذکر مصائب آن بزرگوار محزون و گریان نشود . آیا کفایت نمی کند در گریان کردن اینکه ائمه دین شیعه را منسوب به خود و از خود دانسته اند ... آیا در تهییج شیعه کفایت نمی کند کلام خود آن بزرگوار انا قتیل العبرة . آیا کفایت نمی کند کلام صادق آل محمد... که فرمود : برادر آیا دوست نمی داری که همراه نموده باشی صدیقه کبری فاطمه زهرا را در گریه بر حسین . آیا کفایت نمی کند که به سبب گریه تشبه به کُملین از خلق خدا خواست از انبیاء و مرسلین و اولیاء و صدیقین ... آیا بر خود هموار می نمائی که تمام مخلوقات خدا ... در تاثر و تالم و گریه و ناله باشند و شیعه با ادعای تشیع و علم به اینکه { حسین } این همه مصیبت ها را به جهت خلاصی او اختیار کرده خود داری نماید... آیا راضی می شوی که موافقت و همراهی ننمائی پیغمبر خدا و علی و فاطمه زهرا و حسن مجتبی و سایر ائمه هدی و مقربان درگاه خدا را و مشابهت و متابعت ننمائی بنی امیٌه را ... »


مایل بکتاش . همان . ص 27 مکرر .