تعزیه و فلسفه آن (26) اختیار و تعزیه| ویکی پدیا فارسی

تعزیه و فلسفه آن (26) اختیار و تعزیه

 

تعزیه و فلسفه آن (26)


اختیار و تعزیه


« اصل فلسفی اختیار در تعزیه چگونه انعکاس یافت . ملٌا واعظ کاشفی در مقتل خود « روضة الشهداء » در مورد علٌت مهلتی که حسین برای تعویق انداختن جنگ در شب عاشورا خواسته بود و فکری که آنشب با اصحاب در میان گذاشته بود به نقل از مقتل خوارزمی نوشت :
چون روز تاسوعا بگذشت و شب عاشورا در آمد حسین جمیع لشکر خود را طلبیده خطبه ای در نهایت بلاغت ادا کرد و بعد از ثنای خداوند به آنها گفت : بدانید که امشب رقبه ء شما را در رقبه بیعت خویش مخلٌی ساختم و این مهلت برای شما خواستم پس هریک از اصحاب من امشب دست یکی از اهل بیت من گرفته در آفاق متفرق گردند تا از محنت رهائی و از شدٌت فرج یابند . و ظنٌ من اینست که چون این قوم مرا ببینند شما را طلب یکنند . » .
مایل بکتاش . همان . ص 28 .